بفعل مىآريد از حسنات و سيآت پوشيده نماند كه « وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ » تقابل جمع بجمع است و تقابل جمع بجمع مقتضى تقابل مفرد بمفرد است پس بايد كه هر كدام از بنى آدم را يكى از ملائكه موكل باشد و ميتواند كه يك كسى را چندين از ملائكه موكل باشند چنانچه در حديث آمده كه هر كسى را در روز دو فرشته و در شب دو فرشته موكل است . در علل الشرائع از حضرت رسالت پناهى صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه حفظهء امير المؤمنين هميشه افتخار ميكنند بر حفظهء ساير مردم زيرا كه هرگز صعود نكردند به چيزى كه آن باعث سخط و غضب الهى گردد . [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيات 13 تا 19 ] إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ( 13 ) وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ( 14 ) يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ ( 15 ) وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ ( 16 ) وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ( 17 ) ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ( 18 ) يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ( 19 ) إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ بدرستى كه نيكوكاران هر آينه در بهشت با نعمت‌اند . ابن شهر آشوب در كتاب مناقب آورده كه محمد بن حنفيه از حضرت امام حسن عليه السّلام روايت كرده كه « كلما فى كتاب اللَّه عز و جل من قوله ان الأبرار فو اللّه ما اراد به الاعلى بن ابى طالب و فاطمة و انا و الحسين » وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ و بدرستى كه بد كاران هر آينه در دوزخند « عن محمد بن الفضيل عن ابى جعفر عليه السّلام قال الأبرار نحن و الفجار هم عدونا » يعنى ابرار مائيم ائمهء هدى و فجار دشمنان ما و غاصبان حق مااند يَصْلَوْنَها اى : يدخلونها يعنى داخل ميشوند ايشان در دوزخ يَوْمَ الدِّينِ در قيامت كه روز مجازاتست وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ و نيستند اين فاجران از دوزخ گم شدگان به جهت خلود ايشان در دوزخ بعضى گفته‌اند كه پيش از دخول دوزخ صادق است كه